DE MAGIE VAN GROEN IN EEN WERELD VOL VERWONDERING.

Wat voor sommige kinderen ondenkbaar lijkt; namelijk dat je eigen eten kan groeien uit een zaadje (!) wordt in hun eigen moestuin werkelijkheid. Het onbeschrijfelijk vreugdevol gevoel van het ontdekken van aardappels onder de grond! Het zijn schatten die zorgvuldig worden opgegraven, trots aan elkaar getoond. Weken van noeste arbeid worden beloond door die ene waanzinnige wortel die zomaar onder de grond groeit, de maiskolven die fier aan de steel steken, de boontjes die daar zomaar aan die plant hangen. Of die gigantische pompoenen! Kinderen nemen hun ouders mee naar hun tuintje om vol trots te laten zien wat er groeit.

We zijn begonnen met de aanleg van de tuintjes. Het is de bedoeling dat de kinderen er komend seizoen uit gaan eten. We hebben al een soortgelijk project gedaan, maar het aantal moestuintjes is ontoereikend voor het toenemend aantal kinderen dat gebruik maakt van de Buitenschool. Het is zo fijn als ieder kind zijn eigen tuintje heeft (ongeveer 1.50x1m). We beginnen met het rooien en uitvlakken van de grond, vervolgens wordt de grond heel licht bewerkt (de oneffenheden eruit). Van hout schroeven we de verhoogde kweekbedden aan elkaar, die we vervolgens onderverdelen in de vakken. Als dat staat wordt er bemeste tuinaarde ingereden en kan het avontuur beginnen. De kinderen kweken (gedeeltelijk) voor in de kas, maar zaaien/poten ook ter plekke. Zodra de bakken staan moet gestart worden met het bouwen van een omheining; er lopen genoeg dieren rond die dol zijn op wat er gekweekt gaat worden! (hazen, reeën, konijnen, muizen, ratten, etc)

Wat levert het project op?

Naast de 35 moestuintjes, buiten de omheining, willen we een grote (minstens10x1m) verhoogde bak neerzetten voor bloemen, kruiden en aardbeitjes/frambozen (combinatieteelt/bestuiving).

Het laat aan onze leerlingen, maar ook aan de bezoekers van de pluktuin zien hoe het proces van groentekweek verloopt. Maar wat nog veel belangrijker is; de rust in het hoofd, het ritme van de tuin, de afhankelijkheid van de elementen, kortom de nederigheid (niemand zei dat het makkelijk was!) en het zelfvertrouwen dat groeit, omdat er sommige dingen wel lukken! Die succeservaringen willen we uitvergroten; bijv. door op een ochtend de (pleeg)ouders uit te nodigen voor een broodje gezond uit eigen tuin. Of door lekker met zijn allen de tomatensoep van onze eigen oogst te eten.

Verslag aanleggen moestuintjes.

 

Het afgelopen jaar hebben we met veel plezier in  de moestuintjes gewerkt. Kinderen leerden hoe groente/fruit en bloemen groeien, maar ook hoe ze elkaar beïnvloeden. Onkruid trekken was een vast ritueel voordat er geoogst kon worden. Elke week zorgden de tuintjes weer voor verwondering; over een gek gegroeide peen, over een kriebelbeestje of over de schatten die werden opgegraven; met versgebakken friet tot gevolg. Ongelofelijk leerzaam en rustgevend! Hoogtepunt was misschien wel die ochtend dat alle ouders uitgenodigd werden vlak voor de vakantie, voor een (gedeeltelijk) zelfgekweekt broodje gezond. Of was het toch die fantastische tomatensoep die een van de pleegouders gemaakt had en waar we op een regenachtige dag met zijn allen van zaten te smullen?

Al gauw bleek de ruimte echter te krap bemeten om alle deelnemers van een eigen tuintje te voorzien. En juist dat eigenaarschap is van belang; je kweekt wat jij lekker vindt, of waar jij nieuwsgierig naar bent. Het is jouw tuintje en jouw verantwoordelijkheid.

En dus haalden we in januari het gaas los, staken de plaggen gras af en haalden de oude moestuinbakken eruit. Het kweken in verhoogde bloembakken was goed bevallen, maar het gras ertussen niet, daardoor groeide er namelijk ook al gauw gras in de moestuinbakken. Nu hadden we de kans om het goed aan te pakken en dat hebben we gedaan; nadat we de grond machinaal hadden laten uitvlakken hebben we worteldoek neergelegd, de bakken erop gezet, en ze afgevuld met vruchtbare tuinaarde. Zo ontstonden er maar liefst 35 moestuintjes, met nieuw en gebruikt materiaal. Een klein kasje dat we van iemand uit de buurt hadden gekregen bleek ideaal om de tuinspulletjes in te bewaren; schepjes, handschoenen, harkjes, zaden en pootgoed.

In de boomgaard waren net de wilgen en de perenbomen gesnoeid; prachtig materiaal om te hakselen zodat we de paden van een dikke laag houtsnippers konden voorzien. Inmiddels weten onze leerlingen ook hoe ze palen moeten zetten; met grondboor en palenrammer werden ze de grond in gewerkt, waarna er schorren tegenaan gezet konden worden voor de stevigheid. Intussen werden snel de beste tuintjes uitgezocht door de nieuwe eigenaren en van een naam voorzien. De eerste pootuitjes en zaden werden al in de grond gewerkt voordat het gaas rondom stond. Een van de kinderen maakte nog een functioneel toegangshek waardoor we ons nieuwe domein nu aan twee kanten kunnen betreden en de dieren buiten blijven. Alleen de vogels hebben vrij spel.

Rest ons nu nog een mooie bloembak voor de zijkant te maken en de picknicktafel op zijn plek te zetten. Niets staat een mooi moestuinseizoen meer in de weg. We hebben nu zelfs overcapaciteit voor als zich nieuwe kinderen aanmelden. Wat een geweldige luxe!

Helpen?

Voor dit project zijn wij nog op zoek naar financiële middelen/vrijwilligers die het leuk vinden om mee te denken, aan te leggen en te onderhouden. Ondersteuning is zinvol omdat het een mooi afgebakend project vormt. Bovendien willen we onze medefinanciers een tastbare plek in de Zintuigentuin geven.